De schoonheid zien in het onvolmaakte

‘Dromers en dwazen’ is de nieuwe bundel van dichter Vincent Corjanus (21). In deze bundel neemt Vincent Corjanus afscheid van zijn jeugd en gaat hij de toekomst tegemoet. Maar wat voor toekomst eigenlijk?

 

Nog geen jaar na ‘Sporen van de zon’ een nieuwe dichtbundel. Waarom?

Direct na ‘Sporen’ ging ik verder met schrijven. Ik had erg veel inspiratie, het moest er op de een of andere manier uit. Ik had zoiets van fuck it, ik breng het gewoon uit.

 

‘Dromers en dwazen’ is anders dan jouw voorgaande dichtbundels, hoe kom dat?

Het boek is opgedeeld in twee stukken. In ‘Dromers’ staan meer liefdesgedichten en gedichten met een positievere kijk op het leven, terwijl ‘Dwazen’ vooral erg maatschappijkritisch en hard is.

 

 

 

 

 

Je hebt het in het gedeelte ‘Dwazen’ over de ondergang van de maatschappij, moet iemand van jouw leeftijd daar mee bezig zijn?

We moeten er eigenlijk allemaal bezig moeten zijn. We zijn zelf verantwoordelijk voor onze daden toch? De nieuwe technologie en mobiele telefoons en maken de maatschappij kapot. Ik denk dat als we zo doorgaan we niet meer weten wat echt en nep is. Neem als voorbeeld je Facebooktimeline, het leven van iedereen lijkt perfect. Ik ben een hypocriet want ik heb er zelf ook aan meegedaan, het is een grote show.

 

Volgens jouw bundel zijn wij allemaal dromers en dwazen, hoe bedoel je dat?

Iedereen loopt maar te kankeren op elkaar van je moet het zus en zo doen. Veel mensen streven naar het volmaakte geluk, maar gooien zichzelf daarmee automatisch in een afgrond.

We dromen allemaal over de ultieme liefde, je denkt het te hebben gevonden, je verliest jezelf en staat weer op straat en dan? We zoeken teveel en kijken te weinig om eens heen. Het spreekwoord ‘Zoekt en gij zult vinden’ is sowieso bullshit. Ga vooral niet zoeken, hou je ogen open en je zult zien dat het allemaal vanzelf wel komt. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.

 

Ben jij een dromer of een dwaas?

Meer dwaas dan dromer vrees ik. Soms ben je door te dromen een dwaas.

 

Leg uit

Weet je, iedereen heeft dromen en ambities. Ik heb er altijd naar gestreefd die zoveel mogelijk waar te maken. Toch zijn sommige dromen onrealistisch, of leef je in je eigen droomwereld. Kijk om je heen, lang niet alles is volmaakt en perfect en daar moet je mee dealen. Het is de kunst om juist de schoonheid te zien in het onvolmaakte, dat maakt alles een stuk lichter.

 

Je hebt het over verschillende soorten afscheid in de bundel, heb je zelf afscheid moeten nemen?

Je kan de gedichten op meerdere manieren interpreteren. Het is niet zozeer dat ze over mijzelf gaan. Het zou vrij pijnlijk worden als iedereen jou in je achterhoofd heeft bij het lezen van een gedicht. Dan zou ik er meteen mee kappen. Lees mijn gedichten gewoon maar, misschien beantwoordt het jouw vraag.  

 

Frank Boeijen was een van jou grote inspiratiebronnen, wie heeft jou in deze bundel nog meer geïnspireerd?

De teksten van Boeijen zijn natuurlijk meesterlijk. Vooral in het begin heb ik er veel van geleerd. In deze bundel ben ik geïnspireerd  door de mensen om mijn heen, mensen die mij hebben gesteund en dingen die op de wereld gebeurden.

 

Wat zijn jouw toekomstplannen?

Ik zou het niet weten. De vorige keer toen iemand mij dat vroeg vertelde ik dat ik voorlopig geen dichtbundel meer zou gaan schrijven, dat is toch even anders gelopen.  Ik ga gewoon lekker verder met waar mee ik bezig ben, ik zie wel wat erop mijn pad komt. Misschien weer eens een nieuw project met muziek, dat zou mij leuk lijken.

 

Je hebt het in het gedeelte ‘Dwazen’ over de ondergang van de maatschappij, moet iemand van jouw leeftijd daar mee bezig zijn?

We moeten er eigenlijk allemaal bezig moeten zijn. We zijn zelf verantwoordelijk voor onze daden toch? De nieuwe technologie en mobiele telefoons en maken de maatschappij kapot. Ik denk dat als we zo doorgaan we niet meer weten wat echt en nep is. Neem als voorbeeld je Facebooktimeline, het leven van iedereen lijkt perfect. Ik ben een hypocriet want ik heb er zelf ook aan meegedaan, het is een grote show.

 

Volgens jouw bundel zijn wij allemaal dromers en dwazen, hoe bedoel je dat?

Iedereen loopt maar te kankeren op elkaar van je moet het zus en zo doen. Veel mensen streven naar het volmaakte geluk, maar gooien zichzelf daarmee automatisch in een afgrond.

We dromen allemaal over de ultieme liefde, je denkt het te hebben gevonden, je verliest jezelf en staat weer op straat en dan? We zoeken teveel en kijken te weinig om eens heen. Het spreekwoord ‘Zoekt en gij zult vinden’ is sowieso bullshit. Ga vooral niet zoeken, hou je ogen open en je zult zien dat het allemaal vanzelf wel komt. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.

 

Ben jij een dromer of een dwaas?

Meer dwaas dan dromer vrees ik. Soms ben je door te dromen een dwaas.

 

Leg uit

Weet je, iedereen heeft dromen en ambities. Ik heb er altijd naar gestreefd die zoveel mogelijk waar te maken. Toch zijn sommige dromen onrealistisch, of leef je in je eigen droomwereld. Kijk om je heen, lang niet alles is volmaakt en perfect en daar moet je mee dealen. Het is de kunst om juist de schoonheid te zien in het onvolmaakte, dat maakt alles een stuk lichter.

 

Je hebt het over verschillende soorten afscheid in de bundel, heb je zelf afscheid moeten nemen?

Je kan de gedichten op meerdere manieren interpreteren. Het is niet zozeer dat ze over mijzelf gaan. Het zou vrij pijnlijk worden als iedereen jou in je achterhoofd heeft bij het lezen van een gedicht. Dan zou ik er meteen mee kappen. Lees mijn gedichten gewoon maar, misschien beantwoordt het jouw vraag.  

 

Frank Boeijen was een van jou grote inspiratiebronnen, wie heeft jou in deze bundel nog meer geïnspireerd?

De teksten van Boeijen zijn natuurlijk meesterlijk. Vooral in het begin heb ik er veel van geleerd. In deze bundel ben ik geïnspireerd  door de mensen om mijn heen, mensen die mij hebben gesteund en dingen die op de wereld gebeurden.

 

Wat zijn jouw toekomstplannen?

Ik zou het niet weten. De vorige keer toen iemand mij dat vroeg vertelde ik dat ik voorlopig geen dichtbundel meer zou gaan schrijven, dat is toch even anders gelopen.  Ik ga gewoon lekker verder met waar mee ik bezig ben, ik zie wel wat erop mijn pad komt. Misschien weer eens een nieuw project met muziek, dat zou mij leuk lijken.